Noi, la lunga pianura immaginaria ci inghiotte come sacramenti della notte Sei stato una quantità esatta nella pioggia che afferra i visi Ma adesso in ogni angolo della stanza aspetteremo fuori dall’esplosione un legno che io, qui, ho costruito (lasciami fare) prodigi scelti dal caso, pioppeti da percorrere! Il...
ESCRITO CON TIZA Uno le dice a Cero que la nada existe Cero replica que Uno tampoco existe porque el amor nos da la misma naturaleza Cero más Uno somos Dos le dice y se van por el pizarrón tomados de la mano Dos se besan debajo de los pupitres Dos son Uno cerca del borrador agazapado y Uno es Cero mi vida...
Het lied der dwaze bijen Een geur van hoger honing verbitterde de bloemen, een geur van hoger honing verdreef ons uit de woning. Die geur en een zacht zoemen in het azuur bevrozen, die geur en een zacht zoemen, een steeds herhaald niet-noemen, ried ons, ach roekelozen, de tuinen op te geven, riep ons, ach...
EL ROSTRO He intentado borrar mi rostro con el agua, pero él persiste, tiene la obstinación de los que esperan encontrar su sitio entre la muchedumbre; lo expuse contra el viento, contra el ardiente sol y las sombras nocturnas, pero los rasgos de mi cara permanecen; voy por el mundo con mis gestos más...
Vento di novembre, vento che porti tra le braccia verdi dei cipressi le voci dei miei morti, dei miei vivi, di chi dorme o in silenziosa attesa veglia dietro la crosta appena arata di questo corpo sconfinato. Chiedono di me nel vento, chiedono notizie dei miei trent’anni appesi a un filo di sole, ad una gioia inseguita come vento che rade...